|
نگارستان/ مجتبي احمدزاده: اينكه دختران و پسران در دوران نامزدي، عقد و حتي سال هاي اول زندگي با نهايت عشق و علاقه با هم ارتباط داشته باشند و اين عشق را در نگاه، گفتار و رفتار خود به وفور ابراز و اظهار كنند شايد خيلي مسأله غير عادي نباشد. اما مشاهده عشق و علاقه در زندگی برخی افراد کهنسال که چندین دهه از زندگی مشترک خود را سپری می کنند تا حدودی غیر عادی و قابل توجه است.
قصد داشتیم به مناسبت روز جهاني سالمندان با پيرمرد 83 ساله روستايي كه بدون داشتن كمترين سواد، ابيات زيادي شعر، حكايت و داستان را در حافظه دارد و خودش نيز شعر مي سرايد گفت و گو كنيم اما حين اين گفت و گو متوجه رابطه بسيار عاطفي و عاشقانه وي با همسر كهنسالش شديم و گزارش را به اين سمت، سوق داديم. ماجراي جالب و خواندني زندگي اين زوج سالمند را با هم مي خوانيم.
اين پيرمرد روستايي در معرفي خود گفت: »اسم من در شناسنامه غلامعلي است اما اهالي روستا مرا به نام غلامحسين مي شناسند. در سال 1305 در روستاي ملك آباد به دنيا آمدم و همين جا هم بزرگ شدم. اول روي قنات ها كار مي كردم بعد چند سالي بنايي كردم و پس از آن حدود 12 سال در باغ هاي پسته كار مي كردم و الان حدود 10 سال است كه از كار نشسته ام و تحت پوشش كميته امداد قرار دارم.«
غلامحسين خواجويي نژاد از خاطرات قديمي خود گفت: »من بچه بودم که بزرگتر هایم دوران احمد شاه را به ياد داشتند. تعریف می کردند که او جوان قمار بازي بود كه در يك سفر خارجي و در يك قمار بازي ايران -كه آن زمان 7 ميليون نفر جمعيت داشت- را به خارجي ها باخته بود اما رضا شاه مرز را بست و او را به كشور راه نداد و خودش به تخت نشست.«
وي ادامه داد: »وقتي هم كه رضا شاه را به جزيره موريس تبعيد كردند در راه يك روز به ملك آباد آمد و در كافه ملك آباد ناهار خورد. آن زمان من پسر بچه اي بودم كه رفتم تماشا و او را ديدم. يك آدم گردن كلفت با سبيل هاي بلند و قيافه اي ترسناك داشت.« اين پيرمرد 83 ساله در ادامه گفت: »آن زمان پسرها در سن 15، 16 سالگي ازدواج مي كردند. اما من تا 25 سالگي ازدواج نكردم چون پدر و مادرم مي خواستند دختر يكي از اقوام را براي من بگيرند و من عاشق دختر همسايه مان بودم و زير بار نمي رفتم.«
وي از دوران عاشقي اش گفت كه چقدر اذيت شده و چه شعرهايي در وصف معشوقه اش سروده و سپس به همراه پسر دايي اش و با وساطت كدخدا به خواستگاري رفته است و شيخ احمد نجفي هم خطبه عقد آنها را خوانده است. وي گفت: »سال 1330 خدا مرا به وصال معشوقه ام فاطمه رساند و اكنون پس از 58 سال زندگي هنوز همانند روزهاي سخت عاشقي او را دوست دارم و تحمل كوچكترين ناراحتي او را ندارم و از خدا خواسته ام حتي يك لحظه او را از من جدا نكند.«
مشهدي غلامحسين با اينكه اصلاً سواد ندارد اما اشعار زيادي را در حافظه دارد. او مي گفت: »وقتي كه بايد به مكتب مي رفتم مرا به دنبال گله فرستادند و هيچ چيز ياد نگرفتم اما چون حافظه ام روشن بود هركس شعري مي خواند و يا داستاني تعريف مي كرد حفظ مي كردم.«
وي مي گفت: »بيش از هزار بيت شعر در حافظه دارد و خودم نيز اشعاري را سروده و كتاب هايي مانند «امير حمزه عموي پيامبر»، «بهرام گور»، «اميرارسلان»، «رستم نامه»، «ملك بهمن» و «حيدر بگ» را از حفظ است و اگر كسي آنها را بخواند مي تواند غلط هاي او را بگيرد.«
غلامحسين خواجويي نژاد گفت: »حاصل ازدواج من با فاطمه 4 فرزند پسر و 2 دختر است كه يكي از پسرهايم فوت كرده است.« وقتي پرسيدم چند نوه و نتيجه داري پاسخ داد بايد حساب كنم و پس از چند لحظه گفت:» 21 نوه و 6 نتيجه دارم.«
وي از همه فرزندانش راضي بود و مي گفت: »خداوند همه آنها را محافظت كند كه هواي ما را هم دارند و هميشه به ما سر مي زنند اما دختر آخري ام صغري كه با شوهرش با ما زندگي مي كند از همه بيشتر به ما مي رسد و تمام كارهاي من و مادرش را انجام مي دهد كه از خدا مي خواهم به او خير بدهد.«
مشهدي غلامحسين خواجويي نژاد در پايان درباره هر موضوعي كه ما اراده مي كرديم چند بيت شعر مي خواند و به فرزندانش نيز توصيه كرد با هم ارتباط داشته باشند و هيچ گاه يكديگر را ترك نكنند.
در ادامه گزارش با فاطمه خواجويي نژاد همسر مشهدي غلامحسين هم به گفت و گو نشستيم. او هم متولد 1305 است و همانند شوهر كهنسالش او را خيلي دوست دارد. مشهدي فاطمه هم از زندگي اش بسيار راضي بود و مي گفت: »در اين 60 سال ما زندگي بسيار شيريني داشتيم.«
وي به گذرا بودن دنيا اشاره كرد و گفت: »تحت پوشش كميته امداد هستيم و با اين 10 توماني كه مي دهند معاش مي كنيم و در دارايي و نداري هميشه خدا را شكر مي كنيم.« اين پيرزن روستايي از فرق زندگي هاي قديم و الان گفت: »در قديم اين خوراك و لباس هاي امروزي اصلاً نبود.
ما تكه نان جو يا ارزني مي خورديم اما سالم بوديم در حاليكه امروز مردم همه چيز مي خورند و هميشه هم مريض هستند. آن موقع اگر كسي چيزي نداشت همه به او كمك مي كردند اما الان هيچ كس نمي فهمد همسايه اش گرسنه است يا سير و به طور كلي زندگي حالايي ها آن شيريني لازم را ندارد.«
وي از اصلاحات ارضي هم گفت و اظهار داشت از اين قضيه راضي نبوديم چون زمين ها را از اربابان گرفتند و به زعيم ها دادند و چون ارباب ها راضي نبودند اين زمين غصبي و حرام بود و همه ناراضي بوديم. مشهدي فاطمه فرزندانش را هم نصيحت كرد كه با زن و بچه هايشان خوب رفتار كنند و مردم را از خود راضي نگهدارند و هميشه قناعت پيشه كنند.
وي در پايان از نداشتن يك حمام در منزل خود گلايه كرد و گفت: »تاكنون چند بار به مسوولين مراجعه كرديم و به رييس جمهور هم نامه نوشتيم اما هيچ كاري نكرده اند و ما هر 10 يا 15 روز يكبار بايد براي حمام كردن به خانه بچه هايمان برويم كه خيلي برايمان سخت است و اگر كمكي كنند كه يك حمام در خانه بسازيم ديگر راحت مي شويم.«
اين زوج سالمند و كهنسال آنقدر همديگر را دوست داشتند و به هم عشق مي ورزيدند كه وقتي فهميدند مي خواهيم تصوير آنها را در نشريه منعكس كنيم به شرط اينكه عكس هر دو نفر را كنار يكديگر چاپ كنيم راضي به اين كار شدند. مشهدي غلامحسين هم به سرعت رفت و يك انار قرمز از درخت داخل باغچه منزلشان جدا كرد و گفت: وقتي اين انار را به عيالم هديه مي كنم از من عكس بگيريد كه جوان ها بدانند عشق اگر عشق است و عاشق هم اگر عاشق پس نبايد با كوچكترين مشكلي همه چيز را از ياد ببرند و اگر واقعاً مرد هستند بايد عشق دوران نامزدي را در 80 و 90 سالگي هم داشته باشند.
|
